ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ ΛΑΔΙΑ - ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ ΚΑΙ ΙΩΑΝΝΗΣ

Φρειδερῖκος καί Ἰωάννης (ἀφήγημα) Ἀστρολάβος 1991 καί Ἑστία 2003.

"Τό σούρουπο εἰσωροῦσε δειλά στό δωμάτιο, κι ἐγώ περιεργαζόμουν τίς φωτογραφίες σας. Τό ἄγριο προφίλ τοῦ Φρειδερίκου μέ τά φοβερά μουστάκια, τό τεράστιο καμπυλωτό μέτωπο καί τά πυκνά μαλλιά, ἔρχονταν σέ συπληρωματική ἐναρμόνιση μέ τό λιπόσαρκο πρόσωπο τοῦ Ἰωάννη, πού τό καλογερίστικο σκουφί κάλυπτε μαζί μέ τά γένεια ὅλη σχεδόν τήν μορφή, τονίζοντας τά τεράστια, ἀσκητικά μάτια. Τό βλέμμα σας ἦταν κοινό: ἕνα βλέμμα ἄγριας ὀνειροπόλησης, πάνω καί πέρα ἀπό τά ἀνθρώπινα, τό ὁλόλαμπρο, ἀπόκοσμο βλέμμα τοῦ ἐρημίτη."

Στήν προσπάθειά της νά ἀναπτύξει ἔνα ἰδεολογικό σύστημα ἑρμηνείας τοῦ κόσμου, [ἡ Ἐλένη Λαδιᾶ] προσεγγίζει δύο μύστες τῆς ἀνθρώπινης ἐσωτερικότητας: τόν Φρειδερῖκο Νίτσε καί τόν Ἰωάννη τῆς Κλίμακος.

[...] Συνδιαλέγεται μαζί τους καί πίσω ἀπό αὐτούς συνδοξάζει τήν ἑλληνική προσωκρατική σκέψη καί τήν κυρίαρχη ἀρχαιόθεν μυθολογία, πού κατηύθυνε, στό μεταξύ, ἐπιστήμη καί τέχνη. Μέ εἰλικρινή ἀγωνία ἀρθρώνεται "ὁ λόγος πού ἀναζητάει τό βαθύ καί οὐσιῶδες τῆς ζωῆς, αὐτό πού ὅταν δέν ὑπάρχει ὅλα φαίνονται χαμένα καί μάταια.

Κριτικές - Παρουσιάσεις

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης, Σπαράγματα από τον κόσμο της Ελένης Λαδιά, "Lifo", τχ. 336, 18.4.2013

Διαβάστε κριτική της Τούλας Ρεπαπή για το βιβλίο ΕΔΩ 

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ ΛΑΔΙΑ - ΩΡΟΓΡΑΦΙΑ

Ὠρογραφία (διηγήματα) Ἀθήνα 1990. Βραβεῖο Οὐράνη τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν 1991. Καστανιώτης 1991, Ἁρμός 1995

Ὠρογραφία, ἡ καταγραφή τῶν γεγονότων στίς ἐποχές, εἶναι ἕνας γενικός τίτλος γιά τά δεκαπέντε διηγήματα τοῦ βιβλίου, ὅπου τό καθένα ἔχει ἰδιαίτερο ὑπότιτλο. Μιά καταγραφή ἰδεῶν καί τύπων ὑπάρχει στήν Ὠρογραφία. Συνειδήσεις πού κουρασμένες ἀπό τήν πολλαπλότητα τῆς τέχνης καί τῶν θεωριῶν ζητοῦν τήν μία καί μόνη λύση πού θά πρόσφερε ἕνα μαθηματικό πρότυπο, συγγραφεῖς πού βρίσκονται σέ νομοτελειακή σχέση μέ τούς ἥρωές τους, καθημερινά ἄτομα πού φιλοδοξοῦν νά φτιάξουν κοσμοθεωρίες, ἀναζήτηση τοῦ θείου ἤ μιᾶς πρώτης ἀρχῆς, μέσα ἀπό μονοπάτια μαγείας, εἰδωλολατρίας, πίστης καί ἀθεϊας. Ἔτσι οἱ πολλές ὀπτικές αὐτῶν τῶν διαφορετικῶν σέ θεματολογία διηγημάτων, εἶναι μιά ἀπόπειρα νά ἐπισημανθεῖ τό πέραν τῶν συμβάντων καί φαινομένων "μυστικό," συμφιλιωμένη ὡστόσο καί μέ τήν ἐπίγνωση ὅτι αὐτό διαρκῶς διαφεύγει ἀπό τόν ἀνθρώπινο νοῦ.

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ ΛΑΔΙΑ - ΧΙ Ο ΛΕΟΝΤΟΜΟΡΦΟΣ

Χί ὁ Λεοντόμορφος ( μυθιστόρημα) Ἑστία 1986

Ὁ Χί ὁ Λεοντόμορφος μυθικός μαζί καί ἀνθρώπινος, διανύει τήν πορεία του ἀπό τήν φτωχική του συνοικία μέχρι τό "ὅρος τῶν Ἀμώμων," ἀναζητώντας τήν ἀπόλυτη πίστη καί συνάμα τήν ἐλευθερία τοῦ νοῦ του, συνδυασμός πού γιά τήν τυπική λογική δημιουργεῖ ἀντίφαση καί φαῦλο κύκλο. Ὀ τύπος τοῦ Χί τοῦ Λεοντόμορφου χαρακτηρίζει ἴσως μιά εἰδική ἀνθρώπινη κατηγορία, πού θά μποροῦσε νά δημιουργήσει τόν ὅρο "Λεοντομορφισμό.'' '"Ὁ Λεοντομορφισμός" ὁρίζεται ἀπό τήν ἐπίγνωση πώς ἡ σύλληψη τῶν ὁραμάτων ὑπερβαίνει πάντα τά ἀνθρώπινα μέσα ἔκφρασης, ἀλλά ταυτόχρονα κι ἀπό τήν ἐμμονή στό ὅραμα, τοῦ ὁποίου οἱ ἀναβιώσεις καί οἱ διαψεύσεις του ἀναγκάζουν τό ἄτομο νά βρίσκεται συνεχῶς στό μεταίχμιο ὀνείρου καί πράξης.

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ ΛΑΔΙΑ - Ο ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΤΟΥ ΟΝΤΟΣ

Ὁ ἀγαπημένος τοῦ ὄντος ( δοκίμια γιά τήν ποίηση τοῦ Δ.Π.Παπαδίτσα) Imago 1984, Λογεῖον 2011

Οἱ ποιητικές εἰκόνες τοῦ Παπαδίτσα περικλείουν τό σύμπαν, γιατί, ὡς θά ἔλεγε ὁ Ἡράκλειτος οὔτε λέγουν, οὔτε κρύπτουν, ἀλλά σημαίνουν.

"Στό κάθε βῆμα μιά ἔκρηξη ἐλαιώνα ἔσπαγε

σέ διαμαντικά τό μάτι."

Ἄν κινήσουμε μέ τήν δύναμη τῆς φαντασίας μας αὐτές τἰς ποιητικές, πού ἡ κάθε μία σημαίνει κι ἕνα πολυδιάστατο ἐρώτημα, μᾶς ἀποκαλύπτεται ἕνα ἔγχρωμο, ὀργιαστικό σύμπαν, μιά πηγή κρυφή πού ὑποδηλώνεται ἀπό τόν ἦχο της, ἕνα βουνό, ὅπου μέσα του ἐνυπάρχουν ἡ ''κίνηση" καί ὁ "πετρωμένος αἰώνας," καί πάνω ἀπό ὅλα ἡ θαυμάσια ταύτιση τοῦ ἀνθρώπου μέ τά νησιά, τίς πέτρες, τόν ἀέρα καί τά δέντρα.

Ἡ ποίησή του εἶναι συμπαντική, ἀκριβῶς γιατί τό ὑποκείμενο σπάει τά ὅρια τοῦ αὐτισμοῦ του καί διαχέεται σἐ ὅλο τόν ἐνόργανο καί ἀνόργανο κόσμο, σέ ὅλα τά ἀστρικά καί τά γήινα.